Krystiana Robb-Narbutt

Fuga pamięci poświęcona jest wspomnieniom i wyobrażeniom o rodzinie, która zginęła w Zagładzie. Jest rodzajem imaginacyjnego poszukiwania krewnych i okoliczności ich śmierci. Gablotki są poświęcone poszczególnym członkom rodziny na zasadzie traumatycznego wspomnienia/fantazji o zmarłej osobie. Kilka z nich odnosi się do Róży, siostry matki, która w czasie wojny wraz z mężem i swymi dziećmi-bliźniakami trafiła do getta. Pociąg wiozący ich do obozu zagłady pojawia się symbolicznie w jednej z gablot jako pociąg-zabawka. W innej kwiat róży nadziany na ostre igły oddaje lęk Róży o rodzinę. Bliźniaki – dzieci Róży – były traumatyczną obsesją artystki. Do nich odnosi się także gablota, w której znajdują się laleczki, kostki do gry, dziecięce bibeloty, a pośrodku miś powieszony za szyję, z gwiazdą Dawida na piersi. W podobny sposób w każdej gablotce kryje się historia jakiegoś członka żydowskiej rodziny artystki. Sztuka Krystiany Robb-Narbutt przejmująco wprowadza do wystawy temat Holocaustu.

Fuga pamięci, 2006, instalacja, technika własna
Memory Fugue, 2006, installation, mixed media technique developed by the artist

Pociąg do którego wsiadła Róża miał jechać do Szwajcarii/The Train which Róża Boarded Was to Be Bound for Switzerland
II To szczęście umrzeć we własnym łóżku na trzy dni przed przeniesieniem do getta/Lucky Is the One Who Dies in One’s Own Bed Three Days Before the Ghetto Is Established
III Nie ma nic gorszego niż być młodą siwą Żydówką/It is a Terrible Thing When a Young Jewish Woman Suddenly Turns Gray
IV Róża boi się o bliźniaki/Róża Worried about the Twins
V W ręku trzymał kartkę z napisem „Czy Bóg to widzi?”/He Held a Note in His Hand: ‘Can God See This?’
VI Tak mogły bawić się bliźniaki/Twins Could Have Played This Way
VII Nikt nie mógł płakać ani krzyczeć pochowali go pod murem/Nobody Could Cry Nor Scream. They Buried Him Next to the Wall

Kolekcja prywatna
Private collection

Fotografie/Photos: Wojciech Pacewicz